الشراة - تاريخ المراجعة

Mohsenmadani: /* كلام الأشعري فيهم */

2022-01-25T10:35:09Z

كلام الأشعري فيهم

→ مراجعة أقدم		مراجعة ١٤:٠٥، ٢٥ يناير ٢٠٢٢
سطر ٦:		سطر ٦:
	ويعتبر الخوارج أن هذا الاسم اشتقَّ من الآية الكريمة: (وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ .. سورة البقره، الآیة 207.) ولهذا السبب اختاروا هذا العنوان للأنفسهم. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 253</ref> <ref>مقدسی مطهر، البدء و التاریخ، ج5، ص 135</ref> <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد، ص47</ref> <ref>حمیری نشوان، الحور العین، ص 200</ref> <ref>بشیشی محمود، الفرق الاسلامیة، ص 41</ref> <ref>مقریزی احمد بن علی، المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار ، ج2، ص355</ref>		ويعتبر الخوارج أن هذا الاسم اشتقَّ من الآية الكريمة: (وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ .. سورة البقره، الآیة 207.) ولهذا السبب اختاروا هذا العنوان للأنفسهم. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 253</ref> <ref>مقدسی مطهر، البدء و التاریخ، ج5، ص 135</ref> <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد، ص47</ref> <ref>حمیری نشوان، الحور العین، ص 200</ref> <ref>بشیشی محمود، الفرق الاسلامیة، ص 41</ref> <ref>مقریزی احمد بن علی، المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار ، ج2، ص355</ref>
	==كلام الأشعري فيهم==		==كلام الأشعري فيهم==
	وقد ذكر [[أبو الحسن الأشعري]] أيضًا أن الخوارج قد أطلق على الخوارج عنوان الشراة (وهي جمع الشارء) لأنهم كانوا يقولون: إننا بعنا أنفسنا في طاعة [[الله]] . <ref>اشعری ابو الحسن، مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین، ج1، ص206</ref> فضلا عن أنه أشار ملطي الشافعي أطلق ذات مرة هذا الاسم على الخوارج وقد كتب مرة أخرى: أن اسم الطائفة العاشرة لمن الخوارج هو الشراة. <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد علی اهل الاهواء و البدع، ص53</ref>		وقد ذكر [[أبو الحسن الأشعري]] أيضًا أن الخوارج قد أطلق على الخوارج عنوان الشراة (وهي جمع الشارء) لأنهم كانوا يقولون: إننا بعنا أنفسنا في طاعة [[الله]] .
			<ref>اشعری ابو الحسن، مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین، ج1، ص206</ref>
			==كلام ملطي الشافعي فيهم==
			فضلا عن أنه أشار ملطي الشافعي أطلق ذات مرة هذا الاسم على الخوارج وقد كتب مرة أخرى: أن اسم الطائفة العاشرة لمن الخوارج هو الشراة. <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد علی اهل الاهواء و البدع، ص53</ref>

	=الهوامش=		=الهوامش=

Mohsenmadani: /* وجه التسمیة */

2022-01-25T10:34:32Z

وجه التسمیة

→ مراجعة أقدم		مراجعة ١٤:٠٤، ٢٥ يناير ٢٠٢٢
سطر ٤:		سطر ٤:

	=وجه التسمیة=		=وجه التسمیة=
	ويعتبر الخوارج أن هذا الاسم اشتقَّ من الآية الكريمة: (وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ .. سورة البقره، الآیة 207.) ولهذا السبب اختاروا هذا العنوان للأنفسهم. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 253</ref> <ref>مقدسی مطهر، البدء و التاریخ، ج5، ص 135</ref> <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد، ص47</ref> <ref>حمیری نشوان، الحور العین، ص 200</ref> <ref>بشیشی محمود، الفرق الاسلامیة، ص 41</ref> <ref>مقریزی احمد بن علی، المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار ، ج2، ص355</ref> وقد ذكر أبو الحسن الأشعري أيضًا أن الخوارج قد أطلق على الخوارج عنوان الشراة (وهي جمع الشارء) لأنهم كانوا يقولون: إننا بعنا أنفسنا في طاعة ~~لله~~ . <ref>اشعری ابو الحسن، مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین، ج1، ص206</ref> فضلا عن أنه أشار ملطي الشافعي أطلق ذات مرة هذا الاسم على الخوارج وقد كتب مرة أخرى: أن اسم الطائفة العاشرة لمن الخوارج هو الشراة. <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد علی اهل الاهواء و البدع، ص53</ref>		ويعتبر الخوارج أن هذا الاسم اشتقَّ من الآية الكريمة: (وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ .. سورة البقره، الآیة 207.) ولهذا السبب اختاروا هذا العنوان للأنفسهم. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 253</ref> <ref>مقدسی مطهر، البدء و التاریخ، ج5، ص 135</ref> <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد، ص47</ref> <ref>حمیری نشوان، الحور العین، ص 200</ref> <ref>بشیشی محمود، الفرق الاسلامیة، ص 41</ref> <ref>مقریزی احمد بن علی، المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار ، ج2، ص355</ref>
			==كلام الأشعري فيهم==
			وقد ذكر [[أبو الحسن الأشعري]] أيضًا أن الخوارج قد أطلق على الخوارج عنوان الشراة (وهي جمع الشارء) لأنهم كانوا يقولون: إننا بعنا أنفسنا في طاعة [[الله]] . <ref>اشعری ابو الحسن، مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین، ج1، ص206</ref> فضلا عن أنه أشار ملطي الشافعي أطلق ذات مرة هذا الاسم على الخوارج وقد كتب مرة أخرى: أن اسم الطائفة العاشرة لمن الخوارج هو الشراة. <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد علی اهل الاهواء و البدع، ص53</ref>

	=الهوامش=		=الهوامش=

Mohsenmadani: /* وجه تسمیه */

2022-01-25T10:33:35Z

وجه تسمیه

→ مراجعة أقدم		مراجعة ١٤:٠٣، ٢٥ يناير ٢٠٢٢
سطر ٣:		سطر ٣:
	''الشراة'' في اللغة بمعنى البائعين ومفرده الشارء. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 253</ref>		''الشراة'' في اللغة بمعنى البائعين ومفرده الشارء. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 253</ref>

	==وجه ~~تسمیه=~~=		=وجه التسمیة=
	ويعتبر الخوارج أن هذا الاسم اشتقَّ من الآية الكريمة: (وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ .. سورة البقره، الآیة 207.) ولهذا السبب اختاروا هذا العنوان للأنفسهم. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 253</ref> <ref>مقدسی مطهر، البدء و التاریخ، ج5، ص 135</ref> <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد، ص47</ref> <ref>حمیری نشوان، الحور العین، ص 200</ref> <ref>بشیشی محمود، الفرق الاسلامیة، ص 41</ref> <ref>مقریزی احمد بن علی، المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار ، ج2، ص355</ref> وقد ذكر أبو الحسن الأشعري أيضًا أن الخوارج قد أطلق على الخوارج عنوان الشراة (وهي جمع الشارء) لأنهم كانوا يقولون: إننا بعنا أنفسنا في طاعة لله . <ref>اشعری ابو الحسن، مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین، ج1، ص206</ref> فضلا عن أنه أشار ملطي الشافعي أطلق ذات مرة هذا الاسم على الخوارج وقد كتب مرة أخرى: أن اسم الطائفة العاشرة لمن الخوارج هو الشراة. <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد علی اهل الاهواء و البدع، ص53</ref>		ويعتبر الخوارج أن هذا الاسم اشتقَّ من الآية الكريمة: (وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ .. سورة البقره، الآیة 207.) ولهذا السبب اختاروا هذا العنوان للأنفسهم. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 253</ref> <ref>مقدسی مطهر، البدء و التاریخ، ج5، ص 135</ref> <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد، ص47</ref> <ref>حمیری نشوان، الحور العین، ص 200</ref> <ref>بشیشی محمود، الفرق الاسلامیة، ص 41</ref> <ref>مقریزی احمد بن علی، المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار ، ج2، ص355</ref> وقد ذكر أبو الحسن الأشعري أيضًا أن الخوارج قد أطلق على الخوارج عنوان الشراة (وهي جمع الشارء) لأنهم كانوا يقولون: إننا بعنا أنفسنا في طاعة لله . <ref>اشعری ابو الحسن، مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین، ج1، ص206</ref> فضلا عن أنه أشار ملطي الشافعي أطلق ذات مرة هذا الاسم على الخوارج وقد كتب مرة أخرى: أن اسم الطائفة العاشرة لمن الخوارج هو الشراة. <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد علی اهل الاهواء و البدع، ص53</ref>

Mohsenmadani: /* وجه تسمیه */

2022-01-25T10:33:07Z

وجه تسمیه

→ مراجعة أقدم		مراجعة ١٤:٠٣، ٢٥ يناير ٢٠٢٢
سطر ٤:		سطر ٤:

	==وجه تسمیه==		==وجه تسمیه==
	~~خوارج اين نام را مأخوذ از آيه~~: ~~«وَ~~ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ .. ~~سوره بقره، آیه 207» می دانند و به همین دلیل~~ ~~آن را برای خود انتخاب كردند، زیرا که به گمان خویش جان خود را براى پاداش اخروى فدا مى‏ كردند~~. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 253</ref> <ref>مقدسی مطهر، البدء و التاریخ، ج5، ص 135</ref> <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد، ص47</ref> <ref>حمیری نشوان، الحور العین، ص 200</ref> <ref>بشیشی محمود، الفرق الاسلامیة، ص 41</ref> <ref>مقریزی احمد بن علی، المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار ، ج2، ص355</ref>~~همچنین ابوالحسن اشعری آورده است که خوارج را شراة~~ (جمع ~~شاری~~) ~~نام نهاده اند به این جهت که می گویند خود را در طاعت خدا فروخته ایم~~. <ref>اشعری ابو الحسن، مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین، ج1، ص206</ref> ~~علاوه، ملطی شافعی، این نام را یک بار بر اصل خوارج اطلاق کرده و بار دیگر می نویسد~~: ~~نام فرقه دهم از خوارج، شراة است~~. <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد علی اهل الاهواء و البدع، ص53</ref>		ويعتبر الخوارج أن هذا الاسم اشتقَّ من الآية الكريمة: (وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ .. سورة البقره، الآیة 207.) ولهذا السبب اختاروا هذا العنوان للأنفسهم. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 253</ref> <ref>مقدسی مطهر، البدء و التاریخ، ج5، ص 135</ref> <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد، ص47</ref> <ref>حمیری نشوان، الحور العین، ص 200</ref> <ref>بشیشی محمود، الفرق الاسلامیة، ص 41</ref> <ref>مقریزی احمد بن علی، المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار ، ج2، ص355</ref> وقد ذكر أبو الحسن الأشعري أيضًا أن الخوارج قد أطلق على الخوارج عنوان الشراة (وهي جمع الشارء) لأنهم كانوا يقولون: إننا بعنا أنفسنا في طاعة لله . <ref>اشعری ابو الحسن، مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین، ج1، ص206</ref> فضلا عن أنه أشار ملطي الشافعي أطلق ذات مرة هذا الاسم على الخوارج وقد كتب مرة أخرى: أن اسم الطائفة العاشرة لمن الخوارج هو الشراة. <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد علی اهل الاهواء و البدع، ص53</ref>

	ويعتبر الخوارج أن هذا الاسم مشتق من الآية: كانوا يضحون. [2] [3] [4] [5] [6] [7] ذكر أبو الحسن الأشعري أيضًا أن الخوارج قد أطلق عليهم اسم الشرع لأنهم يقولون إننا بعنا أنفسنا طاعة لله . [8] بالإضافة إلى ذلك ، أشار ملاطي شافعي ذات مرة إلى هذا الاسم على أنه أصل الخوارج وكتب مرة أخرى: اسم الطائفة العاشرة للخوارج هو الشرع. [9]

	=الهوامش=		=الهوامش=

Mohsenmadani: /* معنای لغوی شراة */

2022-01-25T10:25:50Z

معنای لغوی شراة

→ مراجعة أقدم		مراجعة ١٣:٥٥، ٢٥ يناير ٢٠٢٢
سطر ١:		سطر ١:
	'''الشراة''' تعدُّ من ألقاب [[الخوارج]] أو اسم آخر لهذه الفرقة.		'''الشراة''' تعدُّ من ألقاب [[الخوارج]] أو اسم آخر لهذه الفرقة.
	==معنای لغوی شراة==		==معنای لغوی شراة==
	~~شراة در لغت به معنای فروشندگان است و مفرد آن شارى می باشد.~~		''الشراة'' في اللغة بمعنى البائعين ومفرده الشارء. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 253</ref>
	~~الشرع~~ في ~~الكلمة يعني~~ البائعين ومفرده ~~الشرع~~. ~~[1]~~

	~~<ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 253</ref>~~
	==وجه تسمیه==		==وجه تسمیه==
	خوارج اين نام را مأخوذ از آيه: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ .. سوره بقره، آیه 207» می دانند و به همین دلیل آن را برای خود انتخاب كردند، زیرا که به گمان خویش جان خود را براى پاداش اخروى فدا مى‏ كردند. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 253</ref> <ref>مقدسی مطهر، البدء و التاریخ، ج5، ص 135</ref> <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد، ص47</ref> <ref>حمیری نشوان، الحور العین، ص 200</ref> <ref>بشیشی محمود، الفرق الاسلامیة، ص 41</ref> <ref>مقریزی احمد بن علی، المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار ، ج2، ص355</ref>همچنین ابوالحسن اشعری آورده است که خوارج را شراة (جمع شاری) نام نهاده اند به این جهت که می گویند خود را در طاعت خدا فروخته ایم. <ref>اشعری ابو الحسن، مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین، ج1، ص206</ref> علاوه، ملطی شافعی، این نام را یک بار بر اصل خوارج اطلاق کرده و بار دیگر می نویسد: نام فرقه دهم از خوارج، شراة است. <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد علی اهل الاهواء و البدع، ص53</ref>		خوارج اين نام را مأخوذ از آيه: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ .. سوره بقره، آیه 207» می دانند و به همین دلیل آن را برای خود انتخاب كردند، زیرا که به گمان خویش جان خود را براى پاداش اخروى فدا مى‏ كردند. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 253</ref> <ref>مقدسی مطهر، البدء و التاریخ، ج5، ص 135</ref> <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد، ص47</ref> <ref>حمیری نشوان، الحور العین، ص 200</ref> <ref>بشیشی محمود، الفرق الاسلامیة، ص 41</ref> <ref>مقریزی احمد بن علی، المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار ، ج2، ص355</ref>همچنین ابوالحسن اشعری آورده است که خوارج را شراة (جمع شاری) نام نهاده اند به این جهت که می گویند خود را در طاعت خدا فروخته ایم. <ref>اشعری ابو الحسن، مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین، ج1، ص206</ref> علاوه، ملطی شافعی، این نام را یک بار بر اصل خوارج اطلاق کرده و بار دیگر می نویسد: نام فرقه دهم از خوارج، شراة است. <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد علی اهل الاهواء و البدع، ص53</ref>

Mohsenmadani في ١٠:٢٤، ٢٥ يناير ٢٠٢٢

2022-01-25T10:24:42Z

→ مراجعة أقدم		مراجعة ١٣:٥٤، ٢٥ يناير ٢٠٢٢
سطر ١:		سطر ١:
	~~شراة يكى از القاب~~ [[~~خوارج~~]] ~~و یا نامی دیگر برای این فرقه است.~~		'''الشراة''' تعدُّ من ألقاب [[الخوارج]] أو اسم آخر لهذه الفرقة.
	~~الشرع من ألقاب الخوارج~~ أو اسم آخر لهذه ~~الطائفة~~.
	==معنای لغوی شراة==		==معنای لغوی شراة==
	شراة در لغت به معنای فروشندگان است و مفرد آن شارى می باشد.		شراة در لغت به معنای فروشندگان است و مفرد آن شارى می باشد.

Mohsenmadani في ١٠:٢٣، ٢٥ يناير ٢٠٢٢

2022-01-25T10:23:36Z

→ مراجعة أقدم		مراجعة ١٣:٥٣، ٢٥ يناير ٢٠٢٢
سطر ١١:		سطر ١١:
	ويعتبر الخوارج أن هذا الاسم مشتق من الآية: كانوا يضحون. [2] [3] [4] [5] [6] [7] ذكر أبو الحسن الأشعري أيضًا أن الخوارج قد أطلق عليهم اسم الشرع لأنهم يقولون إننا بعنا أنفسنا طاعة لله . [8] بالإضافة إلى ذلك ، أشار ملاطي شافعي ذات مرة إلى هذا الاسم على أنه أصل الخوارج وكتب مرة أخرى: اسم الطائفة العاشرة للخوارج هو الشرع. [9]		ويعتبر الخوارج أن هذا الاسم مشتق من الآية: كانوا يضحون. [2] [3] [4] [5] [6] [7] ذكر أبو الحسن الأشعري أيضًا أن الخوارج قد أطلق عليهم اسم الشرع لأنهم يقولون إننا بعنا أنفسنا طاعة لله . [8] بالإضافة إلى ذلك ، أشار ملاطي شافعي ذات مرة إلى هذا الاسم على أنه أصل الخوارج وكتب مرة أخرى: اسم الطائفة العاشرة للخوارج هو الشرع. [9]

			=الهوامش=
	~~== پانویس~~ ==		[[تصنيف: الفرق والمذاهب]]
			[[تصنيف: الفرق الإسلامية]]
			[[تصنيف: المذاهب الکلامية]]

Mohsenmadani في ١٠:٢٢، ٢٥ يناير ٢٠٢٢

2022-01-25T10:22:28Z

→ مراجعة أقدم		مراجعة ١٣:٥٢، ٢٥ يناير ٢٠٢٢
سطر ١:		سطر ١:
	شراة يكى از القاب [[خوارج]] و یا نامی دیگر برای این فرقه است.		شراة يكى از القاب [[خوارج]] و یا نامی دیگر برای این فرقه است.
			الشرع من ألقاب الخوارج أو اسم آخر لهذه الطائفة.
	==معنای لغوی شراة==		==معنای لغوی شراة==
	شراة در لغت به معنای فروشندگان است و مفرد آن شارى می باشد. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 253</ref>		شراة در لغت به معنای فروشندگان است و مفرد آن شارى می باشد.
			الشرع في الكلمة يعني البائعين ومفرده الشرع. [1]

			<ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 253</ref>
	==وجه تسمیه==		==وجه تسمیه==
	خوارج اين نام را مأخوذ از آيه: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ .. سوره بقره، آیه 207» می دانند و به همین دلیل آن را برای خود انتخاب كردند، زیرا که به گمان خویش جان خود را براى پاداش اخروى فدا مى‏ كردند. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 253</ref> <ref>مقدسی مطهر، البدء و التاریخ، ج5، ص 135</ref> <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد، ص47</ref> <ref>حمیری نشوان، الحور العین، ص 200</ref> <ref>بشیشی محمود، الفرق الاسلامیة، ص 41</ref> <ref>مقریزی احمد بن علی، المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار ، ج2، ص355</ref>همچنین ابوالحسن اشعری آورده است که خوارج را شراة (جمع شاری) نام نهاده اند به این جهت که می گویند خود را در طاعت خدا فروخته ایم. <ref>اشعری ابو الحسن، مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین، ج1، ص206</ref> علاوه، ملطی شافعی، این نام را یک بار بر اصل خوارج اطلاق کرده و بار دیگر می نویسد: نام فرقه دهم از خوارج، شراة است. <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد علی اهل الاهواء و البدع، ص53</ref>		خوارج اين نام را مأخوذ از آيه: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ .. سوره بقره، آیه 207» می دانند و به همین دلیل آن را برای خود انتخاب كردند، زیرا که به گمان خویش جان خود را براى پاداش اخروى فدا مى‏ كردند. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 253</ref> <ref>مقدسی مطهر، البدء و التاریخ، ج5، ص 135</ref> <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد، ص47</ref> <ref>حمیری نشوان، الحور العین، ص 200</ref> <ref>بشیشی محمود، الفرق الاسلامیة، ص 41</ref> <ref>مقریزی احمد بن علی، المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار ، ج2، ص355</ref>همچنین ابوالحسن اشعری آورده است که خوارج را شراة (جمع شاری) نام نهاده اند به این جهت که می گویند خود را در طاعت خدا فروخته ایم. <ref>اشعری ابو الحسن، مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین، ج1، ص206</ref> علاوه، ملطی شافعی، این نام را یک بار بر اصل خوارج اطلاق کرده و بار دیگر می نویسد: نام فرقه دهم از خوارج، شراة است. <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد علی اهل الاهواء و البدع، ص53</ref>

			ويعتبر الخوارج أن هذا الاسم مشتق من الآية: كانوا يضحون. [2] [3] [4] [5] [6] [7] ذكر أبو الحسن الأشعري أيضًا أن الخوارج قد أطلق عليهم اسم الشرع لأنهم يقولون إننا بعنا أنفسنا طاعة لله . [8] بالإضافة إلى ذلك ، أشار ملاطي شافعي ذات مرة إلى هذا الاسم على أنه أصل الخوارج وكتب مرة أخرى: اسم الطائفة العاشرة للخوارج هو الشرع. [9]


	== پانویس ==		== پانویس ==

Mohsenmadani في ١٠:٢١، ٢٥ يناير ٢٠٢٢

2022-01-25T10:21:11Z

→ مراجعة أقدم		مراجعة ١٣:٥١، ٢٥ يناير ٢٠٢٢
سطر ١:		سطر ١:
	شراة يكى از القاب خوارج و یا نامی دیگر برای این فرقه است.		شراة يكى از القاب [[خوارج]] و یا نامی دیگر برای این فرقه است.
			==معنای لغوی شراة==
	معنای لغوی شراة		شراة در لغت به معنای فروشندگان است و مفرد آن شارى می باشد. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 253</ref>
	شراة در لغت به معنای فروشندگان است و مفرد آن شارى می باشد. ~~[۱]~~		==وجه تسمیه==
			خوارج اين نام را مأخوذ از آيه: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ .. سوره بقره، آیه 207» می دانند و به همین دلیل آن را برای خود انتخاب كردند، زیرا که به گمان خویش جان خود را براى پاداش اخروى فدا مى‏ كردند. <ref>مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 253</ref> <ref>مقدسی مطهر، البدء و التاریخ، ج5، ص 135</ref> <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد، ص47</ref> <ref>حمیری نشوان، الحور العین، ص 200</ref> <ref>بشیشی محمود، الفرق الاسلامیة، ص 41</ref> <ref>مقریزی احمد بن علی، المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار ، ج2، ص355</ref>همچنین ابوالحسن اشعری آورده است که خوارج را شراة (جمع شاری) نام نهاده اند به این جهت که می گویند خود را در طاعت خدا فروخته ایم. <ref>اشعری ابو الحسن، مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین، ج1، ص206</ref> علاوه، ملطی شافعی، این نام را یک بار بر اصل خوارج اطلاق کرده و بار دیگر می نویسد: نام فرقه دهم از خوارج، شراة است. <ref>ملطی شافعی محمد، التنبیه و الرد علی اهل الاهواء و البدع، ص53</ref>
	وجه تسمیه		== پانویس ==
	خوارج اين نام را مأخوذ از آيه: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ .. سوره بقره، آیه 207» می دانند و به همین دلیل آن را برای خود انتخاب كردند، زیرا که به گمان خویش جان خود را براى پاداش اخروى فدا مى‏ كردند. ~~[۲] [۳] [۴] [۵] [۶] [۷]~~همچنین ابوالحسن اشعری آورده است که خوارج را شراة (جمع شاری) نام نهاده اند به این جهت که می گویند خود را در طاعت خدا فروخته ایم. ~~[۸]~~ علاوه، ملطی شافعی، این نام را یک بار بر اصل خوارج اطلاق کرده و بار دیگر می نویسد: نام فرقه دهم از خوارج، شراة است. ~~[۹]~~

Mohsenmadani: أنشأ الصفحة ب'شراة يكى از القاب خوارج و یا نامی دیگر برای این فرقه است. معنای لغوی شراة شراة در لغت به معنای...'

2022-01-25T10:20:33Z

أنشأ الصفحة ب'شراة يكى از القاب خوارج و یا نامی دیگر برای این فرقه است. معنای لغوی شراة شراة در لغت به معنای...'

صفحة جديدة

شراة يكى از القاب خوارج و یا نامی دیگر برای این فرقه است.

معنای لغوی شراة
شراة در لغت به معنای فروشندگان است و مفرد آن شارى می باشد. [۱]

وجه تسمیه
خوارج اين نام را مأخوذ از آيه: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ .. سوره بقره، آیه 207» می دانند و به همین دلیل آن را برای خود انتخاب كردند، زیرا که به گمان خویش جان خود را براى پاداش اخروى فدا مى‏ كردند. [۲] [۳] [۴] [۵] [۶] [۷]همچنین ابوالحسن اشعری آورده است که خوارج را شراة (جمع شاری) نام نهاده اند به این جهت که می گویند خود را در طاعت خدا فروخته ایم. [۸] علاوه، ملطی شافعی، این نام را یک بار بر اصل خوارج اطلاق کرده و بار دیگر می نویسد: نام فرقه دهم از خوارج، شراة است. [۹]